Η κρίση στη Μέση Ανατολή και η σύρραξη στην Ουκρανία αναμένεται να κυριαρχήσουν στην τριήμερη σύνοδο κορυφής του G7 στο Εβιάν της Γαλλίας, όπου Ευρωπαίοι, Καναδοί και Ιάπωνες θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν «από πρώτο χέρι» τις διαθέσεις του Αμερικάνου προέδρου.
Μια πρώτη συζήτηση θα γίνει τη Δευτέρα το βράδυ στο δείπνο που θα έχουν οι ηγέτες του G7, δηλαδή των ΗΠΑ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Γερμανίας, της Ιταλίας, της Ιαπωνίας, και του Καναδά. Ως προς το Ουκρανικό η κρίσιμη συζήτηση θα γίνει την Τρίτη το πρωί, παρουσία του Ουκρανού προέδρου Βολοντιμίρ Ζελένσκι, ο οποίος ελπίζει ότι μετά την επιστολή που έστειλε στον Πούτιν θα πάψει ο Τραμπ να του ζητάει την παραχώρηση του Ντονμπάς στη Ρωσία. Σε ό,τι αφορά τους Ευρωπαίους ευελπιστούν ότι η Ουάσινγκτον θα συνεχίσει, τουλάχιστον στα λόγια, να στηρίζει την Ουκρανία και στην καλύτερη περίπτωση να βάλει, έστω και ελαφρώς, το χέρι στην τσέπη της, δεδομένου ότι εδώ και καιρό το κόστος της οικονομικής αρωγής προς το Κίεβο το έχει αναλάβει κατά 100% η Ευρώπη.
Στο πολιτικό μενού του μεσημεριανού γεύματος της Τρίτης θα βρεθεί η κρίση στη Μέση Ανατολή και ειδικότερα ο πόλεμος με το Ιράν, όπου Ευρωπαίοι, Καναδοί και Ιάπωνες θα έχουν την ευκαιρία να ακούσουν για πρώτη φορά από κοινού το πώς σκέπτεται να τελειώσει ο αμερικανός πρόεδρος αυτόν τον πόλεμο, που τον ξεκίνησε τον περασμένο Φεβρουάριο χωρίς να τους ρωτήσει και που τον συνεχίζει παρά την αντίθεσή τους.
Στο γεύμα έχουν κληθεί να είναι παρόντες οι ηγέτες της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, του Κατάρ και της Αιγύπτου και μεταξύ άλλων θα συζητηθούν τόσο το ζήτημα του λεγόμενου « derisking» σε σχέση με τις επενδύσεις υποδομής στον ενεργειακό τομέα όσο και της ανάπτυξης των θαλασσίων μεταφορών (πετρελαίου, φυσικού αερίου, και ενδεχομένως αύριο υδρογόνου) προς τον Ινδικό ωκεανό, την Ερυθρά θάλασσα, την Μεσόγειο κ.α. Για τους Ευρωπαίους το μείζον ζήτημα είναι το άνοιγμα της ναυσιπλοΐας στα στενά του Ορμούζ και προς το σκοπό αυτό η ανάπτυξη μίας διεθνούς ναυτικής δύναμης η οποία θα δώσει την δυνατότητα στις ΗΠΑ και το Ιράν να συνεχίσουν τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις, χωρίς να διακυβεύεται η παγκόσμια οικονομική σταθερότητα.
