Η διττή φύση της τεχνητής νοημοσύνης και η ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων για τη διασφάλιση της αξιοπιστίας της πληροφορίας στην ψηφιακή εποχή βρέθηκαν στο επίκεντρο τοποθέτησης του Χρήστου Ταραντίλη, εταίρου της EY Ελλάδος και επικεφαλής του Τομέα Κεντρικής Κυβέρνησης και Υποδομών, στο πλαίσιο του πάνελ «Artificial Intelligence and the Battle for Truth in the Digital Age» στο 11ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί ούτε «σωτήρα» ούτε «απειλή» από μόνη της, σημειώνοντας πως «είναι ταυτόχρονα και τα δύο», καθώς η επίδρασή της εξαρτάται από τον τρόπο χρήσης της. Όπως εξήγησε, όταν τα δεδομένα εκπαίδευσης είναι ποιοτικά, η τεχνολογία συμβάλλει στην καινοτομία και στη βελτίωση της λήψης αποφάσεων. Αντίθετα, η κακόβουλη χρήση της οδηγεί στη μαζική παραγωγή deepfake βίντεο και παραποιημένων ηχητικών αποσπασμάτων, δυσκολεύοντας τη διάκριση μεταξύ αληθινού και ψευδούς και απομακρύνοντας πολίτες από την ενημέρωση και τη δημόσια συμμετοχή.
Επισήμανε ότι η παραπληροφόρηση έχει αναγνωριστεί ως ένας από τους μεγαλύτερους κινδύνους για τις σύγχρονες κοινωνίες, τονίζοντας την ανάγκη ενίσχυσης της κρατικής ανθεκτικότητας μέσω εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης για τον εντοπισμό ψευδών περιεχομένων. Παράλληλα, στάθηκε στη σημασία της ψηφιακής ιχνηλασιμότητας, προτείνοντας λύσεις όπως η χρήση αόρατων υδατογραφημάτων και η ενσωμάτωση κρυπτογραφημένων μεταδεδομένων σε ψηφιακά αρχεία.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη «γνωστική θωράκιση» των πολιτών, προτείνοντας την εισαγωγή μαθημάτων ήδη από το Δημοτικό για την κατανόηση και αποδόμηση ψευδών ειδήσεων, ώστε να αναπτύσσεται η ικανότητα αναγνώρισης της παραπληροφόρησης. Αντίστοιχη εκπαίδευση, όπως σημείωσε, απαιτείται και για τους δημόσιους υπαλλήλους, καθώς και για άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Αναφερόμενος στα Μεγάλα Γλωσσικά Μοντέλα, όπως το ChatGPT, τόνισε ότι δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως αυτονόητες πηγές αλήθειας, καθώς οι απαντήσεις τους βασίζονται σε στατιστική πρόβλεψη της επόμενης λέξης. Όπως προειδοποίησε, η αποκλειστική εξάρτηση από αυτά ενδέχεται να οδηγήσει σε υποχώρηση της ανθρώπινης κριτικής σκέψης υπέρ της ευκολίας.
Καταλήγοντας, σημείωσε ότι οι προτεινόμενες λύσεις είναι τεχνικά εφικτές και ήδη γνωστές, υπογραμμίζοντας πως το βασικό ζητούμενο είναι η ύπαρξη πολιτικής βούλησης για την άμεση εφαρμογή τους.
