Η κατηγορηματική απόρριψη κάθε προοπτικής συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ από τον Αλέξη Τσίπρα δεν έκλεισε μόνο ένα πολιτικό σενάριο. Άνοιξε ταυτόχρονα μια νέα συζήτηση για τις πραγματικές επιδιώξεις του πρώην πρωθυπουργού ενόψει των επόμενων εθνικών εκλογών.
Με μια χαρακτηριστική αποστροφή στη συνέντευξή του στον Alpha, ο ιδρυτής της ΕΛΑΣ έβαλε τέλος στα σενάρια εκλογικής σύμπλευσης, δηλώνοντας ότι «ιδρυθήκαμε για να καλύψουμε ένα υπαρκτό μεγάλο κενό, όχι για να συνεργαστούμε με δυνάμεις που έχουν κλείσει τον κύκλο τους». Η τοποθέτηση αυτή προκάλεσε έντονη δυσαρέσκεια στην Κουμουνδούρου, που το προηγούμενο διάστημα είχε επενδύσει πολιτικά στην προοπτική μιας ευρύτερης συνεργασίας.
Δυσαρέσκεια στην Κουμουνδούρου
Στελέχη κοντά στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτη Φάμελλο, υποστηρίζουν ότι τέτοιες δηλώσεις δεν υπηρετούν την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ισχυρού προοδευτικού μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση. Παράλληλα διαμηνύουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόκειται να οδηγηθεί σε πολιτική αδράνεια, αλλά θα συνεχίσει να λειτουργεί αυτόνομα ως κόμμα, διεκδικώντας τη δική του παρουσία στις κάλπες.
Με αυτά τα δεδομένα, οι επιλογές της Κουμουνδούρου καθίστανται πλέον περιορισμένες: είτε θα αποδεχθεί έναν ρόλο εκλογικής αδράνειας, είτε θα επιλέξει την αυτόνομη κάθοδο του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, ακόμη και με χαμηλές δημοσκοπικές επιδόσεις.
Πώς εξυπηρετείται ο Τσίπρας
Κι όμως, πολιτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η δεύτερη επιλογή ενδέχεται να εξυπηρετεί τον Αλέξη Τσίπρα. Η διατήρηση ενός αυτόνομου ΣΥΡΙΖΑ στο πολιτικό σκηνικό του επιτρέπει να αποφύγει την κατηγορία ότι επιχειρεί απλώς να ανασυστήσει το κόμμα, του οποίου ηγήθηκε επί χρόνια, με διαφορετική ονομασία. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να υπάρχει ως ξεχωριστή πολιτική δύναμη, τότε η ΕΛΑΣ μπορεί ευκολότερα να παρουσιαστεί ως ένα νέο πολιτικό εγχείρημα με διαφορετική αφετηρία και φιλοδοξία.
Υπό αυτό το πρίσμα, το ενδεχόμενο ο ΣΥΡΙΖΑ να κατέλθει αυτόνομα στις εκλογές ίσως να αποτελεί για τον Αλ. Τσίπρα περισσότερο στρατηγικό πλεονέκτημα παρά πολιτικό πρόβλημα, ακόμη κι αν ένα μικρό ποσοστό ψηφοφόρων κινηθεί προς το πρώην κυβερνών κόμμα.
Το βασικό ζητούμενο για τον ίδιο φαίνεται να είναι η σαφής διάκριση ανάμεσα στο παλιό και το νέο εγχείρημα, ώστε η ΕΛΑΣ να εμφανιστεί ως μια καινούργια πολιτική πρόταση και όχι ως ένας «νέος ΣΥΡΙΖΑ».
Κοντολογίς, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ διατηρήσει την αυτόνομη παρουσία του, ακόμη και με περιορισμένη εκλογική επιρροή, η ΕΛΑΣ θα μπορεί να διεκδικήσει τον ρόλο μιας νέας πολιτικής δύναμης χωρίς να κατηγορηθεί ότι αποτελεί απλώς τη συνέχεια ή τη μετεξέλιξη της Κουμουνδούρου.
Γιάννης Δήμου
