Στο θέμα της Συνταγματικής Αναθεώρησης εστιάζει, στη συνέντευξή του στην Realnews, ο υπουργός Επικρατείας 'Ακης Σκέρτσος
Ερωτηθείς ειδικότερα για το ποιες είναι για την κυβέρνηση, οι μεγάλες προτεραιότητες της Αναθεώρησης, ο υπουργός ξεκινά από την ανάγκη που την υπαγορεύει:
«Όπως ήδη τόνισε ο Πρωθυπουργός, το 2030 συμπληρώνονται 200 χρόνια από τη γέννηση του νεοελληνικού κράτους. Μια διαδρομή ανόδου και προόδου, με θριάμβους αλλά και καταστροφές. Η μήτρα των καταστροφών μας ήταν ανέκαθεν οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός. Γι' αυτό και στην αυγή του τρίτου αιώνα ζωής του ελληνικού κράτους έχουμε χρέος να παραδώσουμε ένα Σύνταγμα που θα εγγυάται περισσότερη ανθεκτικότητα, διαφάνεια, λογοδοσία και αποτελεσματικότητα στη διακυβέρνηση».
Ως εκ τούτου, απαιτείται «να επαναθεμελιώσουμε το κράτος σε νέες γερές βάσεις που θα ξεριζώσουν το σαράκι των πελατειακών σχέσεων. Αναμένουμε και από τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να ανταποκριθούν στο ιστορικό αυτό χρέος», αναφέρει.
Και, ακολούθως, «το Σύνταγμα του 1975 εξασφάλισε επί 50 χρόνια δημοκρατική ομαλότητα και πολιτική σταθερότητα, ωστόσο έφτασε στα όριά του. Απαιτείται πλέον ένας συνταγματικός ριζοσπαστισμός που θα θεραπεύσει υφιστάμενες ρυθμίσεις που σήμερα είναι ξεπερασμένες ενώ ταυτόχρονα θα προβλέψει και απαντήσεις σε προβλήματα που δεν υπήρχαν το 1975», σημειώνει θέτοντας μερικά από τα πιο σημαντικά αιτήματα της σημερινής Αναθεώρησης:
«Χρειάζεται ή όχι μετά και την πρόσφατη επώδυνη χρεοκοπία, να περιφρουρήσουμε τη δημοσιονομική σταθερότητα; Να μην επιτρέπονται δηλαδή υπερβολικά ελλείμματα που υποθηκεύουν το μέλλον της χώρας και των παιδιών μας;
Χρειάζεται ή όχι εδώ και τώρα αναθεώρηση του 'Αρθρου 86 του Συντάγματος ώστε να μην είναι αποκλειστική αρμοδιότητα κομματικών συσχετισμών η παραπομπή ενός κυβερνητικού στελέχους στην Δικαιοσύνη; Για να πάψει να υφίσταται και η αίσθηση περί "ακαταδίωκτου" των πολιτικών προσώπων στην κοινωνία.
Η ίδια η κοινωνία δεν ζητάει καλύτερο Δημόσιο και διαρκή αξιολόγηση; Εμείς πιστεύουμε ότι η αξιολόγηση υπαλλήλων και δομών κράτους πρέπει να αποτελέσει συνταγματική επιταγή ώστε να μην εφαρμόζεται "α λα καρτ" από την εκάστοτε κυβέρνηση.
Προς την ίδια κατεύθυνση κινείται και η πρόταση για πιο ενεργό συμμετοχή των δικαστών στον τρόπο ανάδειξης ηγεσίας της Δικαιοσύνης, με στόχο την περαιτέρω θωράκιση της ανεξαρτησία της», συμπληρώνει.
Συμπερασματικά, «όλα αυτά -και πολλά ακόμη- είναι ζητήματα που απασχολούν τακτικά και την αντιπολίτευση στην κριτική που ασκεί στην κυβέρνηση. Ιδού η Ρόδος λοιπόν... για να αποδειχθεί ποιος τελικά θέλει την αλλαγή και ποιος την φοβάται».
Με άλλα λόγια, «θεωρώ επιβεβλημένη την επίτευξη συναίνεσης ιδίως από πολιτικές δυνάμεις που κατά καιρούς έχουν ταχθεί υπέρ της αναθεώρησης. Μπορούμε από τώρα όχι μόνο να συμφωνήσουμε στις αναθεωρητέες διατάξεις αλλά και στο περιεχόμενο τους, αν αυτό που απασχολεί την αντιπολίτευση είναι μια αυθαίρετη διατύπωση από την επόμενη κοινοβουλευτική πλειοψηφία», είναι το μήνυμα που στέλνει ο υπουργός Επικρατείας και, όπως επισημαίνει στη συνέχεια, «κατανοώ τη λογική της αντιπολίτευσης περί "λευκής επιταγής" όχι όμως και τη λογική της "λευκής κόλλας", πολύ απλά διότι έτσι μένεις πολιτικά μετεξεταστέος. Η Ελλάδα έχει χάσει πολλές ευκαιρίες στο παρελθόν. Ας μην το επιτρέψουμε να ξανασυμβεί».
Ερωτηθείς για όσα έχει πει για το θέμα ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Ευάγγελος Βενιζέλος, ο 'Ακης Σκέρτσος αντιτείνει ότι «με όλο το σεβασμό στο πρόσωπο του Ε. Βενιζέλου και στην προσφορά του στη χώρα ειδικά στα δύσκολα χρόνια της κρίσης, θα περίμενα περισσότερο θάρρος και μνήμη στην κριτική του. Γνωρίζουμε όλοι ότι υπήρξε θιασώτης του πυρήνα του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών, το οποίο αποτελεί και μια από τις αιτίες της ρήξης εμπιστοσύνης μεταξύ πολιτών και πολιτικών.
» Επομένως προέχει ο αναστοχασμός για να μπορεί να ακουστεί και η κριτική. Μου προκαλεί, επίσης, εντύπωση ότι η αυστηρή και σε αρκετές περιπτώσεις δίκαιη κριτική του για λάθη και κυβερνητικές αστοχίες, αφήνει ταυτόχρονα στο απυρόβλητο τις λαϊκίστικες πολιτικές δυνάμεις που αρνούνται κάθε μεταρρύθμιση και επιτίθενται στο πολίτευμα.
» Είναι οι ίδιες δυνάμεις που τον πολέμησαν λυσσαλέα στα δύσκολα χρόνια της κρίσης. Μιλάει, τέλος, για αδυναμία συνεννόησης στη χώρα μας και έλλειψη σχεδίου για το παρόν και το μέλλον, χωρίς να λαμβάνει υπόψη ότι αυτό το σχέδιο υπάρχει και εφαρμόζεται σε πολύ ικανοποιητικό βαθμό με βάση ανεξάρτητες εκθέσεις».
Οσον αφορά το δίλημμα αυτοδυναμία ή συνεργασίες, ο υπουργός Επικρατείας διατυπώνει την άποψη ότι «οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις είναι αναγκαίες για την πολιτική σταθερότητα. Κυβερνήσεις ενός κόμματος, αλλά όχι ενός χρώματος, όπως έχει αποδείξει μέχρι τώρα η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, που έχει πετύχει μια αμφίπλευρη διεύρυνση της παράταξης και έχει ενσωματώσει στελέχη και ψηφοφόρους από άλλους πολιτικούς χώρους στο πλαίσιο μιας συμφωνίας αλήθειας για συλλογική και ατομική προκοπή».
