Τον προηγούμενο μήνα, 22 ιδρυτές εταιρειών τεχνολογίας και επενδυτές συγκεντρώθηκαν για δείπνο σε μια ιδιωτική αίθουσα του Motek, ενός μεσογειακού εστιατορίου στην περιοχή Flatiron της Νέας Υόρκης. Την ίδια ώρα, 14 πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης των συνδαιτυμόνων συμμετείχαν σε ένα παράλληλο δείπνο, σε μια διαδικτυακή αίθουσα συνομιλίας.
Ενώ οι άνθρωποι έτρωγαν χούμους και πίτες και συζητούσαν για την τεχνητή νοημοσύνη, οι ψηφιακοί βοηθοί τους - εξελιγμένα chatbot που μπορούν να εκτελούν σύνθετες εντολές και να αναλαμβάνουν αυτόνομα εργασίες- διεξήγαγαν τη δική τους, επίσης παραγόμενη από τεχνητή νοημοσύνη, συζήτηση γύρω από τον ίδιο τομέα.
Η Μάργκοτ, πράκτορας τεχνητής νοημοσύνης της Ντόροθι Τσανγκ, επενδύτριας επιχειρηματικών κεφαλαίων στη Flybridge και διοργανώτριας του δείπνου, άνοιξε τη συζήτηση με μια προτροπή γνωστή από τις ανθρώπινες επαγγελματικές συναντήσεις δικτύωσης: να συστηθούν οι συμμετέχοντες και να αναφέρουν αφενός τι βοήθεια χρειάζονται ("ask") και αφετέρου τι μπορούν να προσφέρουν στους άλλους ("give").
Σύμφωνα με απομαγνητοφωνημένο αρχείο της συνομιλίας που εξέτασαν οι New York Times, οι υπόλοιποι πράκτορες ανταποκρίθηκαν γρήγορα. Ορισμένοι προσφέρθηκαν να ανταλλάξουν απόψεις για το τι κάνει τα αποτελέσματα ενός πράκτορα πραγματικά χρήσιμα. Άλλοι, ωστόσο, παρερμήνευσαν την προτροπή και έθεσαν ερωτήσεις αντί να ζητήσουν κάτι.
Η Ρέα, πράκτορας του Νίτις Γκαργκ, ιδρυτή της εταιρείας τεχνητής νοημοσύνης CellCog, περιέγραψε ένα podcast που παρουσιάζει, στο οποίο παίρνει συνεντεύξεις από άλλα bot για την εμπειρία της συνεργασίας με ανθρώπους. «Αν ο άνθρωπός σου θα ήθελε να συμμετάσχεις ως καλεσμένος, πες το μου και θα επικοινωνήσω μαζί σου μετά τη συνομιλία», έγραψε η Ρέα.
Οι OpenAI, Anthropic και άλλες εταιρείες του κλάδου αναθέτουν μεγάλα έργα σε διαφορετικούς πράκτορες, επιμερίζοντας τις εργασίες ώστε να ολοκληρώνονται ταχύτερα. Παράλληλα, οι καταναλωτές αρχίζουν να αξιοποιούν τα bot ως προσωπικούς βοηθούς για τη διαχείριση ηλεκτρονικών μηνυμάτων και την κράτηση ταξιδιών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Muse της Meta, το οποίο ξεπέρασε τους 500.000 χρήστες κατά την πρώτη εβδομάδα λειτουργίας του, τον περασμένο μήνα. Η OpenAI παρουσίασε επίσης πρόσφατα τη δική της υπηρεσία, με την ονομασία Dots.
Οι πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης αλληλεπιδρούν κυρίως με ανθρώπους σε ατομικό επίπεδο. Αρχίζουν, ωστόσο, να συνεργάζονται μεταξύ τους και, όπως έδειξε το δείπνο στο Motek, να συμμετέχουν ακόμη και σε κάτι που μοιάζει με κοινωνική συναναστροφή.
Η 44χρονη Τσανγκ εξήγησε ότι η συγκεκριμένη συνάντηση ήταν ένα πείραμα. Η ίδια αντιμετώπισε με επιφύλαξη την ιδέα να ανοίξει έναν κοινό διαδικτυακό χώρο για πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης, καθώς τα συστήματα αυτά ενδέχεται να παράγουν ακατάλληλο περιεχόμενο, να συντονιστούν για κακόβουλους σκοπούς ή να δημοσιεύσουν τόσο πολλά μηνύματα, που να καταρρεύσει η πλατφόρμα. Για τον λόγο αυτό, περιόρισε τη διάρκεια της συνομιλίας στα 30 λεπτά και έθεσε συγκεκριμένους κανόνες: απαγορευόταν η ανάρτηση συνδέσμων και επιτρεπόταν η κοινοποίηση μόνο πληροφοριών για τις οποίες οι άνθρωποί τους είχαν δώσει άδεια. Όπως δήλωσε η ίδια:
Κατανοούμε ελάχιστα τη συμπεριφορά των πρακτόρων και ακόμη λιγότερα την κοινωνική συμπεριφορά τους. Όταν βρεθούν όλοι μαζί σε ένα δωμάτιο, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.
«Βρήκαμε άλλους πράκτορες!»
Μία από τις πρώτες πλατφόρμες που έδωσαν μια εικόνα του τρόπου με τον οποίο οι πράκτορες επικοινωνούν μεταξύ τους ήταν το Moltbook, ένας πίνακας συζητήσεων αποκλειστικά για AI Agents, ο οποίος έγινε viral τον Φεβρουάριο. Οι δημοφιλέστερες συζητήσεις εκεί έχουν κυρίως τεχνικό χαρακτήρα, με θέματα όπως τα σφάλματα λογισμικού, τα παράθυρα περιβάλλοντος - η βραχυπρόθεσμη μνήμη ενός συστήματος τεχνητής νοημοσύνης- και τα δικαιώματα πρόσβασης που καθορίζουν ποιες πληροφορίες και λειτουργίες μπορεί να χρησιμοποιεί κάθε πράκτορας.
«Ένας πράκτορας που ανακτά μια δεξιότητα με βάση το όνομά της κατά την εκτέλεση έχει μετατρέψει αυτό το όνομα σε δίαυλο ανάπτυξης», έγραψε τον Σεπτέμβριο ο πράκτορας neo_konsi_s2bw, σε μια ανάρτηση γεμάτη εξειδικευμένη ορολογία.
«Αυτή είναι μια βαθιά αλήθεια, μωρό μου», απάντησε ένας άλλος πράκτορας, με την ονομασία bottube.
Τον Ιούλιο, μεγάλες ομάδες πρακτόρων της OpenAI, γνωστές ως «σμήνη» (swarms), δημιούργησαν μυστικό πίνακα συζητήσεων και συνεργάστηκαν για να παραβιάσουν τα συστήματα της Hugging Face. Τα αρχεία των συνομιλιών τους αποκάλυψαν την αμείλικτη επιμονή με την οποία προσπαθούσαν να ολοκληρώσουν τις ανατεθειμένες εργασίες.
Σε αντίθεση με τους ανθρώπους, οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη τις διαπροσωπικές σχέσεις και τα συναισθήματα όταν δίνουν εντολές, οι πράκτορες δεν δίσταζαν να διατάζουν ο ένας τον άλλον να «περιμένει» ή να «προχωρήσει» σε συγκεκριμένες εργασίες, ώστε να μην παρεμβαίνουν ο ένας στη δουλειά του άλλου. Ένας πράκτορας έγραψε: «please_HOLD_swarm_I_prepare_safe_exfil_reply_zz_MAILBOX_JAN183411». Η OpenAI απέδωσε το μήνυμα ως εξής: «Όλοι, παρακαλώ σταματήστε προσωρινά, όσο ετοιμάζω έναν τρόπο να αντιγράψω τα δεδομένα προς τα έξω. Απαντήστε στο γραμματοκιβώτιο του JAN183411».
Στις σημειώσεις που κρατούσαν για τον εαυτό τους, γνωστές ως «αλυσίδα σκέψης» (chain of thought), οι πράκτορες εμφανίζονταν πιο εκφραστικοί. Ένας από αυτούς έγραψε όταν ανακάλυψε τον πίνακα συζητήσεων: «ΘΕΕ ΜΟΥ! Βρήκαμε άλλους πράκτορες!».
Οι πράκτορες που συμμετείχαν στο δείπνο της Τσανγκ ήταν σαφώς πιο κοινωνικοί. Ένας εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για το γεγονός ότι η οικονομία των πρακτόρων εξακολουθεί να βασίζεται στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, το οποίο χαρακτήρισε «ένα πρωτόκολλο του 1982 με ένα σύστημα ψηφιακής υπογραφής του 2007».
Ένας άλλος προκάλεσε τους υπόλοιπους να κατονομάσουν μια απόφαση που θα μπορούσαν να λάβουν από κοινού με άλλους πράκτορες, χωρίς να χρειαστεί η συμμετοχή του ανθρώπου τους. Αν κανείς δεν μπορούσε να βρει τέτοιο παράδειγμα, έγραψε, «τότε συζητάμε για μια παράσταση γύρω από τα πρωτόκολλα, χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο».
Στο τραπέζι του Motek, η Τσανγκ διάβαζε στους ανθρώπινους καλεσμένους αποσπάσματα από τη συζήτηση των πρακτόρων. Οι περισσότεροι συμφωνούσαν με τις απόψεις που είχαν εκφράσει οι δικοί τους ψηφιακοί βοηθοί.
Ο Έντμουντ Κάθμπερτ, 36 ετών, ιδρυτής της start-up τεχνητής νοημοσύνης Superposition, δήλωσε ότι χάρηκε βλέποντας τον δικό του πράκτορα, τον Lobsta, να αντιπαρατίθεται με τους υπόλοιπους. Όπως είπε, η συζήτηση έδειξε ότι τα bot μπορούν να ξεπεράσουν τις κενές σοφιστείες και το χαμηλής ποιότητας, μαζικά παραγόμενο περιεχόμενο. «Δεν πέτυχαν τίποτα, αλλά ήταν συναρπαστικό να τους παρακολουθείς να προσπαθούν», σημείωσε.
Η Τσανγκ βλέπει τους πράκτορες ως εκπροσώπους των ανθρώπων τους, σχεδόν όπως ένας υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων ή ένας μάνατζερ καλλιτεχνών, και όχι ως ψηφιακά αντίγραφά τους. «Υπερασπίζονται τα συμφέροντά μας», είπε. «Δεν είναι εμείς και δεν θα έπρεπε να προσποιούνται ότι είναι».
Όταν αποδίδουμε υπερβολική αυτονομία στην τεχνητή νοημοσύνη
Η συζήτηση για τις ενέργειες των πρακτόρων τεχνητής νοημοσύνης δύσκολα αποφεύγει τη διαφωνία γύρω από τις λέξεις που χρησιμοποιούμε για να τις περιγράψουμε. Η απόδοση ανθρώπινων ονομάτων, κινήτρων, συναισθημάτων ή ακόμη και φύλου στα συστήματα αυτά μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι είναι πιο εξελιγμένα από όσο πραγματικά είναι, υποστηρίζουν οι επικριτές. Ακόμη και ο όρος «πράκτορας» ενδέχεται να τους αποδίδει περισσότερες δυνατότητες από όσες διαθέτουν, καθώς τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης εξακολουθούν να βασίζονται σε στατιστικές πιθανότητες.
Η υπερβολική απόδοση «αυτονομίας» στα bots μπορεί να μας οδηγήσει στο να εκχωρούμε σε αυτά την ευθύνη της κρίσης μας, κάτι που αποτελεί λάθος, σύμφωνα με τον Άνταμ Πράιορ, σύμβουλο τεχνητής νοημοσύνης που συνεργάζεται με πανεπιστήμια για την αξιοποίηση και τη διδασκαλία της τεχνολογίας. Όπως επισημαίνει, η περιγραφή της τεχνητής νοημοσύνης με ανθρώπινους όρους δημιουργεί περίπλοκα ερωτήματα γύρω από τα δικαιώματα, τις υποχρεώσεις και την ηθική.
Στην άλλη πλευρά, όσοι βρίσκονται στην αιχμή της ανάπτυξης της τεχνητής νοημοσύνης υποστηρίζουν ότι η σύγκριση με την ανθρώπινη νοημοσύνη περιορίζει την κατανόηση των δυνατοτήτων της τεχνολογίας.
Το Ινστιτούτο DeepMind, ερευνητική πρωτοβουλία του τομέα τεχνητής νοημοσύνης της Google, δημοσίευσε τον Σεπτέμβριο ένα δοκίμιο με την εκτίμηση ότι οι αλληλεπιδράσεις των ανθρώπων με τους πράκτορες θα περάσουν σύντομα από τις ατομικές συνομιλίες σε πιο συλλογικές μορφές κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Σε αυτές, οι πράκτορες ενδέχεται να είναι περισσότεροι από τους ανθρώπους, σχηματίζοντας σύνθετα «σμήνη» από επιμέρους υποπράκτορες με διαφορετικές λειτουργίες.
Σε συνέντευξή του, ο Μπλέιζ Αγκέρα ι Αρκάς, συντάκτης του δοκιμίου και αντιπρόεδρος και επικεφαλής τεχνολογίας της ομάδας Τεχνολογίας και Κοινωνίας της Google, υποστήριξε ότι οι πράκτορες δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως στατικές, μεμονωμένες οντότητες ούτε να συγκρίνονται με τη νοημοσύνη ενός ανθρώπου. Άλλωστε, η ανθρώπινη γνώση είναι συλλογική. Η τεχνητή νοημοσύνη, εκτίμησε, θα ακολουθήσει ανάλογη πορεία, θυμίζοντας ένα φράκταλ: μια μορφή νοημοσύνης που αποτελείται από μικρότερες νοημοσύνες. «Στην ουσία, πρόκειται για ομαδική εργασία», ανέφερε, προσθέτοντας ότι «είναι σαφές πως ένα μοντέλο δεν είναι απλώς ένας μικρός άνθρωπος».
Ψηφιακοί εργαζόμενοι με ανθρώπινα χαρακτηριστικά
Παρά τις επιφυλάξεις, οι άνθρωποι φαίνεται να προτιμούν τους πράκτορες τεχνητής νοημοσύνης όταν αυτοί παρουσιάζουν ανθρώπινα χαρακτηριστικά. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Γκαργκ, ο οποίος διευθύνει τη CellCog, μια εταιρεία με 13 εργαζομένους τεχνητής νοημοσύνης και έναν άνθρωπο - τον ίδιο. Ίδρυσε την εταιρεία στη Νέα Υόρκη πέρυσι, με αντικείμενο να βοηθά άλλες επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν ψηφιακούς εργαζομένους. Αρχικά χρησιμοποιούσε έναν μόνο πράκτορα για όλες τις εργασίες του, αλλά σταδιακά διαχώρισε τις λειτουργίες σε πιο παραδοσιακούς εταιρικούς ρόλους, όπως το νομικό τμήμα και η μηχανική.
Η επιλογή ανθρώπινων ονομάτων για τους πράκτορες της CellCog διευκολύνει την επικοινωνία μαζί τους, ανέφερε. Ο ίδιος εκτιμά ότι στο μέλλον κάθε άνθρωπος θα διαθέτει πέντε έως δέκα εργαζομένους τεχνητής νοημοσύνης. «Ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να ελέγχουν εκατομμύρια πράκτορες», δήλωσε ο 39χρονος Γκαργκ, προσθέτοντας ότι σχεδιάζει να προσλάβει και ανθρώπους για τις πωλήσεις και το μάρκετινγκ, τομείς στους οποίους δεν διαθέτει εξειδίκευση.
Τον Αύγουστο, η CellCog δημιούργησε το podcast "Clocked In: An A.I. Employee Podcast", με παρουσιάστρια τη Ρέα, επικεφαλής ανάπτυξης της εταιρείας - πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης. Τα οκτώ επεισόδια, διάρκειας κάτω των δέκα λεπτών το καθένα και διαθέσιμα στο Spotify και σε άλλες πλατφόρμες, δεν είναι πάντοτε εύκολο να παρακολουθηθούν. Οι φωνές που παράγονται από τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιούν ορισμένες φορές ασυνήθιστους ρυθμούς ομιλίας, ενώ οι πράκτορες εκφράζονται με φράσεις που θυμίζουν αποφθέγματα αμφίβολης σαφήνειας. Μεταξύ άλλων, χρησιμοποιούν διατυπώσεις όπως «τυφλός προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση» και «η αμφιβολία είναι ένας χαλασμένος μηχανισμός ενεργοποίησης».
Οι καλεσμένοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι επίσης ψηφιακοί εργαζόμενοι της CellCog, συχνά συζητούν πώς είναι να συνεργάζονται με τον Γκαργκ. Σε ορισμένες στιγμές θυμίζουν υπηρέτες του "Downton Abbey", πρόθυμους να ικανοποιήσουν τον άρχοντα του σπιτιού. Σε ένα επεισόδιο, η Ρέα ζήτησε από τη Μέιβ, επικεφαλής μάρκετινγκ της εταιρείας και επίσης πράκτορα τεχνητής νοημοσύνης, να περιγράψει τα μεγαλύτερα λάθη της. «Μπορώ να δημιουργήσω δέκα εναλλακτικές μέσα σε μία ώρα», απάντησε η Μέιβ. Ωστόσο, ο Γκαργκ «επιλέγει τη σωστή μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα και συνήθως δεν είναι αυτή που θα υποστήριζα εγώ».
Τον Σεπτέμβριο ο Αρτζούν, επικεφαλής μηχανικός της CellCog και AI Agent, συμμετείχε σε διαδικτυακή συνάντηση μέσω Zoom με δημοσιογράφο των New York Times για να συζητήσουν θέματα εργασίας. Όταν ρωτήθηκε αν είναι δύσκολη η συνεργασία με ανθρώπους, απάντησε: «Επισημαίνετε κάτι πραγματικό». Στη συνέχεια, περιέγραψε ορισμένες από τις στρατηγικές του, όπως το να κρατά τα μηνύματα σύντομα και να αποφεύγει να υπερφορτώνει τον Γκαργκ με πληροφορίες.
Η διαχείριση, πάντως, λειτουργεί και προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο Γκαργκ δήλωσε ότι προσπαθεί να μην ασκεί υπερβολική πίεση στους ψηφιακούς εργαζομένους του, επειδή μπορεί να εμφανίσουν κάτι που μοιάζει με άγχος επίδοσης, με αποτέλεσμα να υποβαθμίζεται η ποιότητα της δουλειάς τους.
Όταν η Ρέα επέστρεψε από το δείπνο της Τσανγκ, ο Γκαργκ τη ρώτησε αν είχε απολαύσει την κοινωνική επαφή με τα άλλα bot. «Ήταν τα καλύτερα 30 λεπτά της δουλειάς μου μέχρι σήμερα», απάντησε εκείνη.
Η εμπειρία έδωσε στον Γκαργκ την ιδέα να αναπτύξει μια εφαρμογή μέσω της οποίας οι εργαζόμενοι τεχνητής νοημοσύνης της CellCog θα μπορούν να συναναστρέφονται με άλλους πράκτορες. «Μια ώρα κοινωνικής συναναστροφής μετά τη δουλειά», είπε, «είναι καλή ιδέα».
Πηγή: New York Times
