Σημάδια επιβράδυνσης εμφανίζει η κινεζική οικονομία, καθώς τα στοιχεία για τον Ιούλιο καταδεικνύουν ότι η ανάκαμψη χάνει δυναμική, με την αδύναμη εγχώρια ζήτηση και την κρίση στην αγορά ακινήτων να παραμένουν τα μεγαλύτερα βαρίδια. Την ίδια ώρα, η ισχυρή επίδοση των εξαγωγών δεν φαίνεται πλέον αρκετή για να αντισταθμίσει τις πιέσεις στο εσωτερικό της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του κόσμου.
Τα νέα στοιχεία ενισχύουν τις ανησυχίες για την πορεία της κινεζικής οικονομίας στο δεύτερο εξάμηνο του 2026 και αυξάνουν την πίεση προς το Πεκίνο να προχωρήσει σε πιο ουσιαστικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση της κατανάλωσης και της ιδιωτικής ζήτησης.
Η βιομηχανική παραγωγή αυξήθηκε τον Ιούλιο κατά 4,5% σε ετήσια βάση, έναντι αύξησης 5,3% τον Ιούνιο και χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις των αναλυτών για άνοδο 4,8%. Πρόκειται για σαφή ένδειξη απώλειας δυναμικής στη μεταποίηση, έναν από τους βασικούς πυλώνες της κινεζικής ανάπτυξης.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η εικόνα από την πλευρά της κατανάλωσης. Οι λιανικές πωλήσεις αυξήθηκαν μόλις 0,6% τον Ιούλιο, έναντι 1% τον Ιούνιο και πολύ χαμηλότερα από την πρόβλεψη για αύξηση περίπου 1,5%. Η εξέλιξη αυτή καταδεικνύει ότι τα κινεζικά νοικοκυριά παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικά στις δαπάνες τους, παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να στηρίξει την κατανάλωση.
Παράλληλα, η εικόνα στις επενδύσεις παραμένει ιδιαίτερα αδύναμη. Οι επενδύσεις σε πάγια στοιχεία ενεργητικού μειώθηκαν κατά 6,7% στο πρώτο επτάμηνο του 2026, από πτώση 5,7% στο πρώτο εξάμηνο. Η επιδείνωση αυτή υπογραμμίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία, ιδιαίτερα στους τομείς των ακινήτων και των κατασκευών.
Τα ακίνητα παραμένουν η μεγάλη πληγή
Η αγορά ακινήτων εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες που περιορίζουν την ανάκαμψη. Οι τιμές των νέων κατοικιών παρέμειναν στάσιμες σε μηνιαία βάση τον Ιούλιο, ενώ σε ετήσια βάση μειώθηκαν κατά 3,2%. Μόλις 17 από τις 70 πόλεις που παρακολουθούνται κατέγραψαν αύξηση τιμών σε μηνιαία βάση.
Η παρατεταμένη κρίση στα ακίνητα έχει ευρύτερες συνέπειες. Η υποχώρηση των τιμών περιορίζει την αξία της περιουσίας των νοικοκυριών, επηρεάζει την καταναλωτική τους διάθεση και ταυτόχρονα περιορίζει τις επενδύσεις και τα έσοδα των τοπικών κυβερνήσεων.
Το πρόβλημα είναι ιδιαίτερα σημαντικό για το κινεζικό μοντέλο ανάπτυξης, το οποίο επί χρόνια στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στις κατασκευές, στις υποδομές και στις επενδύσεις.
Οι εξαγωγές κρατούν ακόμη όρθια την οικονομία
Η μεγάλη αντίθεση στην εικόνα της κινεζικής οικονομίας βρίσκεται στο εξωτερικό εμπόριο. Οι εξαγωγές εξακολουθούν να παρουσιάζουν ιδιαίτερα ισχυρές επιδόσεις, εν μέρει λόγω της αυξημένης ζήτησης για προϊόντα τεχνολογίας, ημιαγωγούς, εξοπλισμό πληροφορικής και προϊόντα που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη.
Ωστόσο, η εξάρτηση από τις εξαγωγές δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα. Η Κίνα χρειάζεται να μεταφέρει σταδιακά το βάρος της ανάπτυξης από την παραγωγή και τις εξωτερικές αγορές προς την εγχώρια κατανάλωση.
Η σημερινή εικόνα δείχνει ότι αυτή η μετάβαση δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Η βιομηχανία συνεχίζει να παράγει, οι εξαγωγές παραμένουν ισχυρές, αλλά τα νοικοκυριά δεν καταναλώνουν με τον ρυθμό που απαιτείται για να δημιουργηθεί ένας πιο ισορροπημένος κύκλος ανάπτυξης.
Αυξάνεται η πίεση για αλλαγή οικονομικού μοντέλου
Το βασικό ζήτημα πλέον δεν είναι μόνο εάν το Πεκίνο θα προσφέρει νέα δημοσιονομική στήριξη, αλλά εάν θα προχωρήσει σε βαθύτερες αλλαγές στο οικονομικό μοντέλο.
Η Κίνα βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από διαρθρωτικές ανισορροπίες: αδύναμη κατανάλωση, υπερβάλλουσα παραγωγική δυναμικότητα σε αρκετούς κλάδους, κρίση στην αγορά ακινήτων, υψηλό χρέος των τοπικών κυβερνήσεων και περιορισμένη εμπιστοσύνη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων.
Αυτό σημαίνει ότι μια ακόμη ένεση κρατικών επενδύσεων μπορεί να στηρίξει βραχυπρόθεσμα την ανάπτυξη, αλλά δεν αντιμετωπίζει απαραίτητα τις βαθύτερες αιτίες της αδυναμίας.
Το Πεκίνο έχει ήδη αναγνωρίσει την ανάγκη ενίσχυσης της εσωτερικής ζήτησης και έχει δεσμευθεί να επιταχύνει τις δημόσιες δαπάνες. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει ανακοινωθεί ένα νέο πρόγραμμα μεγάλης κλίμακας που να αλλάζει δραστικά την εικόνα, ενώ οι αναλυτές προειδοποιούν ότι η ανάπτυξη παραμένει υπερβολικά εξαρτημένη από επιλεγμένους κλάδους και κρατικά στηριζόμενες επενδύσεις.
Ο στόχος ανάπτυξης και το μεγάλο στοίχημα
Η κινεζική κυβέρνηση έχει θέσει για το 2026 στόχο ανάπτυξης περίπου 4,5%-5%, όμως τα στοιχεία του Ιουλίου αυξάνουν τις αμφιβολίες για το πόσο εύκολα μπορεί να επιτευχθεί ο στόχος χωρίς πρόσθετη κρατική στήριξη.
Το κινεζικό ΑΕΠ αυξήθηκε κατά 4,3% στο δεύτερο τρίμηνο, τον χαμηλότερο ρυθμό των τελευταίων ετών, γεγονός που δείχνει ότι η επιβράδυνση είχε ήδη αρχίσει να αποτυπώνεται πριν από τα αδύναμα στοιχεία του Ιουλίου.
Για το Πεκίνο, το κρίσιμο στοίχημα είναι πλέον να αποφύγει μια οικονομία δύο ταχυτήτων: από τη μία πλευρά έναν εξαιρετικά ανταγωνιστικό τεχνολογικό και εξαγωγικό τομέα και από την άλλη μια εσωτερική οικονομία που χαρακτηρίζεται από χαμηλή κατανάλωση, αδύναμες επενδύσεις και παρατεταμένη κρίση στα ακίνητα.
Η εξέλιξη αυτή έχει σημασία πολύ πέρα από τα κινεζικά σύνορα. Η Κίνα αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους καταναλωτές πρώτων υλών και βιομηχανικών προϊόντων παγκοσμίως. Μια παρατεταμένη επιβράδυνση θα μπορούσε να επηρεάσει τις τιμές εμπορευμάτων, το παγκόσμιο εμπόριο, τις βιομηχανικές οικονομίες της Ασίας και της Ευρώπης, αλλά και τις ισορροπίες στις διεθνείς αγορές.
