Οι εξελίξεις σε Βενεζουέλα και ΗΠΑ μονοπωλούν το ενδιαφέρον του γερμανικού Τύπου, με τις απόψεις που διατυπώνονται να υιοθετούν σε γενικές γραμμές επικριτικούς τόνους χωρίς πάντως να λείπουν και οι αντίθετες θέσεις.
«Ο τρόπος με τον οποίο ο Μερτς και η ΕΕ αντιδρούν στην τρομοκρατία κρατών από τον Τραμπ είναι αξιοθρήνητος», σχολιάζει με άκρως καυστικό τρόπο η tageszeitung σε άρθρο με τίτλο «Η παραδοχή αποτυχίας της Ευρώπης».
Η εφημερίδα του Βερολίνου παρατηρεί πως μάλλον τελικά «το Διεθνές Δίκαιο έχει ισχύ μόνο όταν το παραβιάζουν οι "λάθος” πλευρές. Αυτό είναι το πικρό μήνυμα που προκύπτει από τις δηλώσεις των Μερτς, Μακρόν, Στάρμερ, φον ντερ Λάιεν και άλλων κορυφαίων πολιτικών στη Γερμανία και την Ευρώπη μετά την αμερικανική επίθεση κατά της Βενεζουέλας. Οι αντιδράσεις αυτές αποτελούν μια ομολογία αποτυχίας. Και ταυτοχρόνως υπονομεύουν με καταστροφικό τρόπο και τη στήριξη προς την Ουκρανία. Η Γερμανία και η ΕΕ δείχνουννα εργαλειοποιούν το διεθνές δίκαιο: το να επιτίθεται κανείς σε άλλες χώρες είναι εν τέλει εντάξει όταν είμαστε σύμμαχοι με τον ιμπεριαλιστή επιτιθέμενο».
Εξίσου «αξιοθρήνητη» είναι «και η φλυαρία του καγκελάριου Μερτς, ο οποίος υποστήριξε ότι η νομική αξιολόγηση της αμερικανικής επιχείρησης είναι "σύνθετη”. Όχι, δεν είναι. Ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ είναι απολύτως σαφής. […] Και όποιος αποδέχεται αδιαμαρτύρητα την αναβίωση της στρατιωτικής πολιτικής της "πίσω αυλής” των ΗΠΑ στη Νότια Αμερική χάνει κάθε νομιμοποίηση να επικρίνει την αντίστοιχη επιθετική πολιτική της Ρωσίας απέναντι στα κράτη που προέκυψαν από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Υιοθετώντας δύο μέτρα και δύο σταθμά ο Μερτς φαίνεται να αποτελεί τη μία όψη ενός νομίσματος που από την άλλη πλευρά έχει τη Σάρα Βάγκενκνεχτ και τον Τίνο Κρουπάλα», καταλήγει η taz.
RND: Μία εξέλιξη επικίνδυνη για ολόκληρο τον κόσμο
Το Γερμανικό Δημοσιογραφικό Δίκτυο (RND) εστιάζει από την πλευρά του στον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. «Στην προεκλογική του εκστρατεία και στο φλερτ του με το Νόμπελ Ειρήνης, ο Τραμπ παρουσιαζόταν πάντα ως ειρηνοποιός, πράγμα ανέκαθεν γελοίο». Τώρα όμως με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών και «για να το θέσουμε ξεκάθαρα, την απαγωγή του επικεφαλής της Βενεζουέλας, η κυβέρνηση Τραμπ παραβιάζει τόσο το αμερικανικό όσο και το Διεθνές Δίκαιο.
Ο – πρώην πλέον – δικτάτορας Μαδούρο δεν αξίζει οίκτο. […] Όμως εγκλήματα όπως αυτά που έχει διαπράξει εκείνος πρέπει να αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο. […] Ο Τραμπ μάλιστα δεν αιτιολόγησε καν την επιχείρησή του επί τη βάση παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους του Μαδούρο. Αντιθέτως, στη Νέα Υόρκη θα απευθυνθούν κατηγορίες για διακίνηση ναρκωτικών προς τις ΗΠΑ».
Κατά το γερμανικό δίκτυο «ο Τραμπ οδήγησε τις ΗΠΑ σε έναν δρόμο επικίνδυνο για ολόκληρο τον κόσμο: από τη δημοκρατική ηγετική δύναμη έχουν απομείνει ελάχιστα πράγματα. Η Ουάσιγκτον ακολουθεί πλέον και στρατιωτικά, το δίκαιο του ισχυρότερου – ακριβώς αυτό που δικαίως καταλογίζουμε στη Ρωσία και την Κίνα». Με άλλα λόγια «ο Τραμπ ρίσκαρε χωρίς σοβαρό λόγο να αποτινάξουν και οι μη δημοκρατικές υπερδυνάμεις και τους τελευταίους τους ενδοιασμούς».
FAZ: Προς το συμφέρον και της ΕΕ η «απελευθέρωση» της Βενεζουέλας
Η σύλληψη Μαδούρο αποτελεί «ένα αξιοσημείωτο κατόρθωμα που δικαίως τονίζει ο Τραμπ ότι καμία άλλη χώρα στον κόσμο δεν θα μπορούσε να το φέρει εις πέρας». Βέβαια, η διακυβέρνηση της Βενεζουέλας από τις ΗΠΑ θυμίζει «πολλές παρόμοιες αποτυχημένες απόπειρες της αμερικανικής ιστορίας».
Σε κάθε περίπτωση ωστόσο και παρ’ ότι «η αναβίωση του Δόγματος Μονρόε μπορεί να φαίνεται παράξενη σε πολλούς Ευρωπαίους, ο Τραμπ δεν είναι ο πρώτος πρόεδρος που επιχειρεί να επιβάλει δια της βίας την αμερικανική κυριαρχία στη Λατινική Αμερική. Πρόκειται επίσης και για ένα μήνυμα προς την Κίνα, τη Ρωσία και το Ιράν, που συνεργάστηκαν με τον Μαδούρο.
Για τον Μαδούρο δεν χρειάζεται να χυθεί ούτε ένα δάκρυ», σχολιάζει η FAZ. «Υπήρξε δεσπότης που κατέστρεψε οικονομικά τη Βενεζουέλα, νόθευσε εκλογές και ευθύνεται για σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ούτε στην ΕΕ αναγνωρίστηκε η εξουσία του. Το καθεστώς του ανάγκασε εκατομμύρια Βενεζουελάνους να εγκαταλείψουν τη χώρα τους. Θα ήταν λοιπόν και προς το συμφέρον της ΕΕ η Βενεζουέλα να γίνει πράγματι μια ελεύθερη και ακμάζουσα χώρα, όπως υπόσχεται ο Τραμπ».
Πηγή DW
