Ένα μαγνητάκι με το σύνθημα «Stop Basel Endgame!» στο γραφείο του Σλάβομιρ Κρούπα, διευθύνοντος συμβούλου της Societe Generale και προέδρου της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Ομοσπονδίας, υπενθυμίζει την πιο αποτελεσματική εκστρατεία άσκησης πίεσης στην ιστορία των τραπεζών. Ωστόσο, η νίκη αυτή σημειώθηκε στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στις ΗΠΑ, οι τράπεζες πέτυχαν την ανατροπή μιας επικείμενης αύξησης 16% στις κεφαλαιακές απαιτήσεις, η οποία εκτιμάται ότι θα κόστιζε 160 δισεκατομμύρια δολάρια. Υπό την κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ, η Wall Street εξασφάλισε λιγότερο παρεμβατική εποπτεία και αναθεωρήσεις περιορισμών που είχαν επιβληθεί μετά την κρίση του 2008.
Η αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι στόχοι της
Αν και οι ευρωπαϊκές τράπεζες βλέπουν με αισιοδοξία την υπόσχεση της Κομισιόν να αντιμετωπίσει βασικά παράπονά τους, η ΕΕ των 27 κρατών-μελών δεν επιθυμεί να θεωρηθεί ότι αντιγράφει το αμερικανικό μοντέλο.
Η ευρωπαϊκή στρατηγική επικεντρώνεται στην αύξηση της αποδοτικότητας του τραπεζικού τομέα και την πρόσβαση σε οικονομίες κλίμακας, ώστε οι τράπεζες της Γηραιάς Ηπείρου να ανταγωνίζονται διεθνώς, χωρίς όμως να μεταβάλλει άμεσα τα απαιτούμενα επίπεδα κεφαλαίων.
Ο διευθύνων σύμβουλος της Deutsche Bank, Κρίστιαν Σούινγκ, δήλωσε πρόσφατα «ενθαρρυμένος» από την έμφαση στην απλοποίηση και την ανάπτυξη.
Το «φρένο» της ΕΚΤ και οι ανησυχίες για νέες κρίσεις
Παρά την πολιτική βούληση για ελάφρυνση, οι ρυθμιστικές αρχές στην Ευρώπη και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) παραμένουν ιδιαίτερα επιφυλακτικές, θεωρώντας ότι το κατώτατο όριο απόδοσης πρέπει να διατηρηθεί.
Σε διεθνή φόρουμ καταγράφονται έντονες διαφωνίες, καθώς Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εκφράζουν ανησυχίες για αμερικανικό εφησυχασμό απέναντι σε αναδυόμενους κινδύνους, όπως:
-
Η ταχεία ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης.
-
Οι ιδιωτικές αγορές και η ιδιωτική πίστωση.
-
Η μείωση της προληπτικής εποπτείας στον τραπεζικό τομέα.
Οι ευρωπαϊκές ρυθμιστικές αρχές, φοβούμενες μελλοντικές χρηματοπιστωτικές κρίσεις, παραμένουν πολύ λιγότερο δεκτικές στη χαλάρωση των κανόνων.
