Με τη χθεσινή τηλεοπτική συνέντευξή του (OPEN) ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχείρησε να κλείσει τα σενάρια μετεκλογικής συνεργασίας της ΝΔ, στέλνοντας σαφές μήνυμα τόσο προς το εσωτερικό του κόμματός του, όσο και προς τους αναποφάσιστους.
Κατ’ αρχάς, σε σχέση με το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά ξεκαθάρισε: «Εδώ υπάρχει μία ουσιαστική αμφισβήτηση, δημόσια, του πυρήνα της εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της κυβέρνησης, η οποία δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από εμένα. Άρα, πεδίο συνεννόησης με τον κ. Σαμαρά, νομίζω το αντιλαμβάνεστε, δεν υπάρχει απολύτως κανένα».
«Όχι» σε κυβερνητικές συνεργασίες
Γενικότερα για τις κυβερνητικές συνεργασίες ανέφερε στο ίδιο πνεύμα: «Θέλω να προβάλετε και να προβάλουν και οι τηλεθεατές μας λίγο στο μυαλό τους τι θα σήμαινε μία κυβέρνηση συνεργασίας, σε αυτές τις συνθήκες, όπου πράγματι πρέπει να κινηθούμε πολύ γρήγορα, παραδείγματος χάρη στο μεταναστευτικό. Το ίδιο μπορείτε να προβάλετε σε μια σειρά αποφάσεων. Στήριξαν όλα τα κόμματα αναφανδόν τις μεγάλες επενδύσεις τις οποίες κάναμε στην άμυνα; Πάντα υπήρχαν επιφυλάξεις, αστερίσκοι, "μήπως το ένα", "δεν ξέρουμε", "μήπως δεν τα κάνετε καλά". Άρα, σε αυτό το περιβάλλον έντονης πόλωσης -δεν θα πω ποιος φταίει και ποιος δεν φταίει, αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα- για φανταστείτε λίγο τι θα σήμαινε, και μετά τις εκλογές ενδεχομένως, μια κυβέρνηση συνεργασίας».
Και στην επακόλουθη ερώτηση του δημοσιογράφου: «άρα στο πολιτικό σκηνικό, το υπάρχον, δεν υπάρχει κόμμα με το οποίο θα μπορούσατε να έρθετε σε μία μετεκλογική συνεννόηση;» ξεκαθάρισε: «δεν το βλέπω αυτή τη στιγμή να υπάρχει και, να θυμίσω, όχι με δική μας υπαιτιότητα».
Ταυτόχρονα, τόνισε ότι η «αυτοδυναμία είναι ένας εφικτός στόχος» για τη ΝΔ, προσθέτοντας με νόημα: «είναι σίγουρα πιο εφικτός από το να ισχυρίζεται το ΠΑΣΟΚ ότι θα είναι πρώτο κόμμα με μία ψήφο διαφορά».
Ενεργό το δίλημμα
Η επιλογή αυτή μόνο τυχαία δεν θεωρείται από πολιτικούς αναλυτές. Στο Μαξίμου εκτιμούν ότι ακόμα και ένα παράθυρο για μετεκλογικές συνεργασίες θα μπορούσε να καλλιεργήσει κλίμα χαλαρής ψήφου, καθώς μέρος των ψηφοφόρων θα θεωρούσε δεδομένο ότι θα υπάρξει κυβερνητική λύση ανεξαρτήτως εκλογικού αποτελέσματος.
Αντίθετα, η κυβέρνηση επιδιώκει να αυξήσει τα ποσοστά συσπείρωσης, θέτοντας στο επίκεντρο το δίλημμα «αυτοδυναμία ή ακυβερνησία», εκτιμώντας ότι μόνο έτσι μπορεί να περιορίσει τις διαρροές, ειδικά προς τα δεξιά της και να διατηρηθεί μέσα στους εκλογικούς στόχους της.
Γ.Δ.
