Με μαζική συμμετοχή και έντονο πολιτικό στίγμα έπεσαν οι τίτλοι τέλους στο πολυσυζητημένο Φεστιβάλ της ΚΝΕ - «Οδηγητή», το οποίο κορυφώθηκε με ένα τετραήμερο γεμάτο εκδηλώσεις στο Πάρκο Τρίτση, έπειτα από μια διαδρομή σε ολόκληρη την Ελλάδα από τον Έβρο έως την Κρήτη. Ο θεσμός, που διανύει την πέμπτη δεκαετία της πορείας του, αναδείχθηκε εκ νέου ως το κορυφαίο πολιτιστικό και πολιτικό γεγονός της κομμουνιστικής νεολαίας, βασιζόμενος στην εθελοντική προσφορά, τη συλλογικότητα και τα οράματα του ΚΚΕ, μακριά από τη «βιομηχανία του θεάματος».
Διεθνής αλληλεγγύη και καταδίκη των πολέμων
Οι διοργανωτές έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση στον διεθνιστικό χαρακτήρα της φετινής διοργάνωσης, υποδεχόμενοι αντιπροσωπείες κομμουνιστικών νεολαιών από όλο τον κόσμο. Στο επίκεντρο βρέθηκε η αλληλεγγύη προς:
-
Τον λαό της Κούβας, απέναντι στην ιμπεριαλιστική πολιτική των ΗΠΑ που επιχειρεί να πλήξει τις σοσιαλιστικές κατακτήσεις, τιμώντας παράλληλα τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Φιντέλ Κάστρο.
-
Τον παλαιστινιακό λαό, καταγγέλλοντας τη συνεχιζόμενη βία στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη από τον κατοχικό στρατό.
-
Τον λαό της Κύπρου, αντιτασσόμενος στα ΝΑΤΟϊκά παζάρια που προωθούν τη διχοτόμηση, διεκδικώντας ενιαία και ανεξάρτητη πατρίδα χωρίς ξένες βάσεις και στρατεύματα.
Παράλληλα, κατέστη σαφές ότι οι λαοί, παρά τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τις πολεμικές προετοιμασίες, διαθέτουν τη δύναμη να ανατρέψουν τους εκμεταλλευτές τους.
Η κατάρρευση των αστικών μύθων και η επικαιρότητα της σύγκρουσης
Κατά τη διάρκεια των ομιλιών τονίστηκε ότι οι λεγόμενες «σταθερές» του συστήματος έχουν καταρρεύσει. Ο καπιταλισμός, ως σύστημα κέρδους και ανταγωνισμού, γεννά αδιάκοπα κρίσεις και πολέμους, ενώ οι συσχετισμοί δυνάμεων δεν είναι ποτέ αιώνιοι. Στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό, επισημάνθηκε ότι τα αφηγήματα περί «ήρεμων νερών» και ασφάλειας μέσω των συμμαχιών με το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν διαψευστεί παταγωδώς.
Η στροφή της εξωτερικής πολιτικής και η εμπλοκή της χώρας στους περιφερειακούς ανταγωνισμούς όχι μόνο δεν προστατεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά μετατρέπουν τον ελληνικό λαό σε στόχο.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις επικίνδυνες αναφορές περί «Μεγάλης Ιδέας για την Ελλάδα του 2030», οι οποίες παραπέμπουν σε ιστορικές τραγωδίες. Απέναντι σε αυτά, προβλήθηκε η ανάγκη για απεμπλοκή από τις λυκοσυμμαχίες, κλείσιμο των ξένων βάσεων και κοινό αγώνα των λαών, όπως αποδεικνύει και η κοινή ανακοίνωση του ΚΚΕ με το ΚΚ Τουρκίας.
Η οικονομία των κερδών και η κοροϊδία των «κοστολογημένων» προγραμμάτων
Η συζήτηση επεκτάθηκε στα οικονομικά αδιέξοδα της νεολαίας, η οποία εδώ και χρόνια καλείται διαρκώς να κάνει θυσίες για να ξεπεραστούν κρίσεις, πανδημίες και ενεργειακά προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων και οι στρατιωτικές δαπάνες εκτοξεύονται. Τα κόμματα του συστήματος κατηγορήθηκαν ότι χρησιμοποιούν τη δήθεν «κοστολόγηση» ως άλλοθι για να υποβαθμίσουν τις λαϊκές ανάγκες, βαφτίζοντας «ανάπτυξη» τα κέρδη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο εταιρειών και τα δισεκατομμύρια στους εξοπλισμούς του ΝΑΤΟ.
Επισημάνθηκε επίσης ότι το πραγματικό «κόστος» για την κοινωνία δεν είναι η ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών σε Υγεία, Παιδεία και προστασία, αλλά η ίδια η ύπαρξη του καπιταλιστικού συστήματος.
Πολιτικές μάσκες, αντικομμουνισμός και η απάντηση του αγώνα
Συν τοις άλλοις, καταδικάστηκαν οι προσπάθειες αναχώματος του συστήματος, είτε μέσω της ανασύνταξης της σοσιαλδημοκρατίας και των rebranding πολιτικών προσώπων είτε μέσω της διάχυσης του αντικομμουνισμού και της θεωρίας των δύο άκρων. Ιδιαίτερη αποδοκιμασία υπήρξε για την αποφυλάκιση στελεχών της φασιστικής εγκληματικής οργάνωσης που ευθύνονται για δολοφονίες αγωνιστών, με τους διοργανωτές να διαμηνύουν ότι ο λαός και ιδίως η νεολαία θα τσακίσουν ξανά τον φασισμό.
Η διέξοδος, όπως τονίστηκε, δεν βρίσκεται στην παθητική αποδοχή των διλημμάτων, αλλά στην οργανωμένη πάλη, στην ενίσχυση των αγώνων στους χώρους δουλειάς και εκπαίδευσης και στη συστράτευση με το ΚΚΕ, αντλώντας έμπνευση από ιστορικούς σταθμούς όπως η ίδρυση του ΕΑΜ (85 χρόνια) και η δράση του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (80 χρόνια). Σκοπός είναι όλοι οι πολίτες να γίνουν πρωταγωνιστές των εξελίξεων, ανοίγοντας τον δρόμο για μια κοινωνία πραγματικής δικαιοσύνης και σοσιαλισμού.
