Αυστηρή κριτική στην κυβερνητική εξωτερική πολιτική, αλλά και συνολική ακτινογραφία της βαθιάς οικονομικής και πολιτικής κρίσης στην Ευρώπη, πραγματοποίησε ο ανεξάρτητος βουλευτής Γιάννης Δραγασάκης, μιλώντας στον Alpha Radio 9.89.
«Αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής στο τουρκολιβυκό μνημόνιο»
Σχολιάζοντας τις εξελίξεις με την έγκριση του τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή της Λιβύης, ο κ. Δραγασάκης υπογράμμισε ότι η εξέλιξη αυτή «αποτυπώνει αδυναμία της κυβερνητικής πολιτικής, η οποία έχει διαπιστωθεί και επισημανθεί με πολλές αφορμές».
Ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι η Ελλάδα οφείλει να αναλάβει πρωτοβουλίες στο πλαίσιο μιας πολυδιάστατης διπλωματίας:
«Αντί να παρακολουθούμε παθητικά τις εξελίξεις και την υπό διαμόρφωση διπολική αντίθεση Ισραήλ-Τουρκίας και να είμαστε πίσω από τα γεγονότα, οι αντικειμενικές συνθήκες, η κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή, οι ανάγκες των λαών, επιτρέπουν στην χώρα μας να διεκδικήσει έναν συνθετικό ρόλο, ειρηνικό και διαμεσολαβητικό, που προωθεί την ειρηνική επίλυση των διαφορών και τη συνεργασία.
Να θυμίσω ότι στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε πάρει δύο σημαντικές πρωτοβουλίες, στη Μέση Ανατολή και στα Βαλκάνια, στη λογική της βαλκανικής συνανάπτυξης».
«Η Ευρώπη ζει έναν πολιτικό παραλογισμό»
Αναφερόμενος στη νέα κοινωνική και οικονομική αναταραχή στην Ευρώπη, ο κ. Δραγασάκης έκανε λόγο για αποτέλεσμα «διττής κρίσης, οικονομικής και πολιτικής εκπροσώπησης». Παράλληλα, τόνισε ότι το υπόβαθρο των γαλλικών κινητοποιήσεων υφίσταται και στην Ελλάδα, καθώς «ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας έχει πληγεί από την ακρίβεια».
Σχετικά με τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό, ήταν καταπέλτης:
«Με την ευκαιρία που μου δώσατε θέλω να πω ότι η Ευρώπη ζει έναν πολιτικό παραλογισμό. Είναι το μεγαλύτερο θύμα του πολέμου της Ουκρανίας και του πολέμου της Μέσης Ανατολής, γιατί είναι ενεργειακά εξαρτημένη. Αντί λοιπόν να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή για να τελειώσουν αυτοί οι πόλεμοι, διαπιστώνουμε ότι πρωταγωνιστεί στην πυροδότηση των εμπόλεμων καταστάσεων.
Και κοιτάξτε τον παραλογισμό που ανέφερα: Ο κ. Ζελένσκι είπε ότι ο πόλεμος το 2027 θα απαιτήσει 150 δισ. ευρώ και ζήτησε από την Ευρώπη 70 δισ. Και υποχρεώνονται οι υπερχρεωμένες χώρες- όπως η Γαλλία- να δανειστούν ποσά για να ενισχύσουν την Ουκρανία, στη συνέχεια ζητούν από τους λαούς λιτότητα για να μειωθούν τα ελλείμματα. Δημιουργείται λοιπόν, ένας φαύλος κύκλος, που δεν έχει λογική και ευνοεί την Ακροδεξιά».
«Η κυβέρνηση ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα»
Στο πεδίο της εσωτερικής οικονομικής πολιτικής, ο ανεξάρτητος βουλευτής υποστήριξε ότι η σημερινή κυβέρνηση εγκλωβίζεται από τις ιδεολογικές της δεσμεύσεις σε μια εποχή που το διεθνές περιβάλλον απαιτεί ισχυρό κρατικό αναπτυξιακό ρόλο:
«Αυτή η κυβέρνηση έχει συγκεκριμένη ιδεολογία και συγκεκριμένες ταξικές δεσμεύσεις. Συνεπώς, η κυβέρνηση αυτή ούτε θέλει ούτε μπορεί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα γιατί υπερβαίνουν τον ορίζοντά της. Δεν ζούμε πια στην εποχή όπου όσο μικρότερο ήταν το κράτος τόσο καλύτερα, όπως έλεγαν κάποιοι. Δεν ζούμε στην εποχή που έλεγαν ότι δεν χρειάζεται βιομηχανική πολιτική και ότι οι αγορές θα λύσουν τα προβλήματα.
Τώρα βλέπουμε ότι από τις ΗΠΑ μέχρι τη Γερμανία ζούμε ένα άλλο κλίμα, όπου καλείται το κράτος να παίξει έναν αναπτυξιακό ρόλο, που καλούνται οι κοινωνίες να λειτουργήσουν με βάση μεσομακροπρόθεσμο σχεδιασμό, που χρειάζονται παρεμβάσεις και έλεγχοι στα καρτέλ. Ποιος θα τα κάνει αυτά, ο κ. Μητσοτάκης, που έχει άλλη ιδεολογία;»
Συμπλήρωσε δε πως: «Δεν υποτιμώ τα σκάνδαλα, τη διαφθορά που βαρύνουν την κυβέρνηση, αλλά περισσότερο σκέπτομαι αυτά που πρέπει να γίνουν στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια και η σημερινή κυβέρνηση αδυνατεί να τα σχεδιάσει και να τα κάνει πράξη. Η αντιπολίτευση μπορεί; Θεωρητικά μπορεί. Αλλά πρέπει να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις η θεωρητική δυνατότητα να γίνει και πραγματική».
Το ρίσκο της γαλλικής κρίσης και η παρέμβαση της ΕΚΤ
Αναλύοντας την άνοδο των αποδόσεων στα κρατικά ομόλογα και τη δημοσιονομική πίεση, ο Γιάννης Δραγασάκης υπογράμμισε ότι, σε αντίθεση με το 2008, η τρέχουσα κρίση «πλήττει τις μητροπόλεις του καπιταλισμού και αυτό το καθιστά σοβαρότερο».
Εστιάζοντας στο ενδεχόμενο ανάγκης παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για τη Γαλλία, προειδοποίησε:
«Το δεύτερο ερώτημα είναι αν η ΕΚΤ έχει τη δύναμη να διασώσει τη Γαλλία, που είναι μια μεγάλη οικονομία και έχει τεράστιο χρέος. Μήπως πρέπει να γίνουν ευρύτερες αλλαγές στην Ευρώπη; Αυτό που λέγαμε τότε στον ΣΥΡΙΖΑ "Αλλαγή στην Ελλάδα, αλλαγή στην Ευρώπη" και δεν το πετύχαμε, επιτευχθεί μέσω Γαλλίας; Όμως αν η Γαλλία αποκτήσει ακροδεξιά κυβέρνηση θα ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και μπορεί να δούμε πολύ αρνητικές εξελίξεις.
Έχουμε και εδώ τον κίνδυνο, αν οι προοδευτικές δυνάμεις δεν καταφέρουν να κάνουν πιο ενεργητική την παρέμβασή τους και να πείσουν την κοινωνική πλειοψηφία, οι λύσεις να αναζητηθούν από τα δεξιά και αυτές θα είναι υπέρ της ολιγαρχίας και όχι υπέρ του λαού».
