Σχέδιο για την αύξηση των ορίων ενεργητικού που ενεργοποιούν αυστηρότερους εποπτικούς κανόνες επεξεργάζεται η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ (Fed), σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες. Η προτεινόμενη αλλαγή αναμένεται να παρουσιαστεί επίσημα εντός του έτους, δίνοντας ανάσα σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα από το υψηλό κόστος συμμόρφωσης και διευκολύνοντας τις στρατηγικές εξαγορών.
Τα υφιστάμενα όρια θεσπίστηκαν το 2019 —με κατώφλια τα 100 δισ., 250 δισ. και 700 δισ. δολάρια— και ενεργοποιούν υποχρεώσεις όπως τα stress tests, οι αυστηροί δείκτες ρευστότητας και η καθημερινή υποβολή αναφορών. Οι τράπεζες υποστηρίζουν ότι τα κριτήρια αυτά δεν συμβαδίζουν με την πορεία της οικονομίας, καθώς η υπέρβαση των 100 δισ. δολαρίων μεταφράζεται σε ετήσια έξοδα δεκάδων εκατομμυρίων για προσωπικό και συστήματα διαχείρισης κινδύνων.
Σύμφωνα με τον σχεδιασμό, τα ανώτερα όρια εκτιμάται ότι θα προσαρμοστούν κοντά στο 1 τρισ. δολάρια (ή περίπου στα 960 δισ. βάσει του ονομαστικού ΑΕΠ), ενώ τα χαμηλότερα κατώφλια ενδέχεται να μεταφερθούν κοντά στα 150 δισ. δολάρια, ενσωματώνοντας τον πληθωρισμό και την οικονομική ανάπτυξη.
Οφέλη για περιφερειακές τράπεζες και προοπτική M&A
Αρκετά πιστωτικά ιδρύματα αναμένεται να επωφεληθούν άμεσα από την αναδιάρθρωση. Τράπεζες όπως οι U.S. Bancorp, Capital One, PNC Financial και Truist θα αποκτήσουν μεγαλύτερο περιθώριο ανάπτυξης αποφεύγοντας ορισμένες πτυχές των νέων κανόνων κεφαλαιακής επάρκειας. Αντίστοιχα, ιδρύματα όπως οι Western Alliance και Zions θα μπορούσαν να ξεπεράσουν το φράγμα των 100 δισ. δολαρίων χωρίς να υπάγονται στο σύνολο των υφιστάμενων απαιτήσεων, ενώ μικρότερες τράπεζες μεταξύ 100 και 150 δισ. δολαρίων, όπως η Pinnacle Financial Partners, ενδέχεται να απαλλαγούν από συγκεκριμένες υποχρεώσεις.
Η κίνηση αυτή ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη ατζέντα της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ για μεταρρύθμιση της εποπτείας και άρση των εμποδίων που περιορίζουν τη χορήγηση δανείων. Αναλυτές του κλάδου, όπως ο Τζέιμς Στίβens από τη Troutman Pepper Locke, εκτιμούν ότι η αλλαγή θα απελευθερώσει δραστηριότητα εξαγορών και συγχωνεύσεων στις μεσαίες και περιφερειακές τράπεζες, οι οποίες μέχρι πρότινος απέφευγαν τις συμφωνίες λόγω των εποπτικών κυρώσεων.
Σημειώνεται ότι την τελευταία δεκαετία καταγράφηκαν μόλις 33 εξαγορές σε αυτό το φάσμα μεγέθους.
Το ιστορικό του θεσμικού πλαισίου και οι αντιδράσεις
Το σημερινό καθεστώς βασίζεται στον νόμο Dodd-Frank του 2010, ο οποίος χαλαρώθηκε εν μέρει από το Κογκρέσο το 2018. Ενώ το Κογκρέσο διατηρεί τον έλεγχο σε βασικά κατώφλια, η Fed διαθέτει τη διακριτική ευχέρεια να ρυθμίζει λεπτομέρειες του κεφαλαιακού σχεδιασμού. Τον Ιανουάριο, η αντιπρόεδρος της Fed αρμόδια για την εποπτεία, Μισέλ Μπόουμαν, είχε προαναγγείλει την εξέταση των ορίων με οδηγό το ονομαστικό ΑΕΠ.
Από την άλλη πλευρά, Δημοκρατικοί βουλευτές εκφράζουν προβληματισμό, υποστηρίζοντας ότι τα όρια ενεργητικού αποτελούν μια απλή και απαραίτητη δικλίδα ασφαλείας και ότι οι κανόνες είχαν ήδη αμβλυνθεί το 2018.
Παράλληλα, οι επικριτές της τραπεζικής συγκέντρωσης προειδοποιούν ότι η ενθάρρυνση των συγχωνεύσεων ενδέχεται να περιορίσει τον ανταγωνισμό για τους καταναλωτές και να ενισχύσει τους συστημικούς κινδύνους στον κλάδο.
