Η πιθανότητα ενός πολιτικού μετώπου των πρώην πρωθυπουργών αποτελεί ένα από τα σενάρια που προβληματίζουν το Μαξίμου. Όχι γιατί εκτιμά ότι μπορεί να ανατραπούν οι εσωκομματικοί συσχετισμοί από τη μία ημέρα στην άλλη, αλλά γιατί μια κοινή εικόνα Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να προσδώσει ισχυρή πολιτική δυναμική στο υπό διαμόρφωση κόμμα του δεύτερου.
‘Άλλη αντιμετώπιση
Για τον λόγο αυτό, η κυβέρνηση έχει επιλέξει μια στρατηγική που διαχωρίζει πλήρως τις δύο περιπτώσεις.
Απέναντι στον Αντ. Σαμαρά συνεχίζει τη μετωπική αντιπαράθεση (είναι διαγραμμένος άλλωστε), απαντώντας στις δημόσιες παρεμβάσεις του και ανεβάζοντας τους τόνους κάθε φορά που αμφισβητεί κυβερνητικές επιλογές.
Αντίθετα, προς τον Κώστα Καραμανλή εκπέμπει διαρκώς μηνύματα εκτίμησης και σεβασμού. Χαρακτηριστική ήταν η πρόσφατη τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου, ο οποίος τον χαρακτήρισε «μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παράταξης» και, διευκρινίζοντας ότι εκφράζει και τον πρωθυπουργό, πρόσθεσε ότι «όλοι τον θέλουμε στην πρώτη γραμμή».
Η διαφοροποίηση αυτή δεν είναι τυχαία. Στο Μαξίμου γνωρίζουν ότι είναι πρακτικά αδύνατο να διαρραγούν οι σχέσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών, οι οποίες έχουν οικοδομηθεί και δοκιμαστεί επί δεκαετίες.
Άλλωστε, ο Κώστας Καραμανλής ήταν εκείνος που επανέφερε τον Αντώνη Σαμαρά στην κεντρική πολιτική σκηνή μετά την περίοδο της ΠΟΛΑΝ, ενώ οι δύο πολιτικοί εξακολουθούν να συμπίπτουν σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, όπως αυτά της εξωτερικής πολιτικής.
Παράλληλα, εκφράζουν κοινές επιφυλάξεις για τη φυσιογνωμία που έχει αποκτήσει η ΝΔ υπό τη σημερινή της ηγεσία, θεωρώντας ότι το κόμμα έχει απομακρυνθεί από τις αρχές στις οποίες το θεμελίωσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.
Ο κύριος στόχος
Γι' αυτό και στο κυβερνητικό επιτελείο δεν επενδύουν σε ένα ρήγμα μεταξύ των δύο πρώην πρωθυπουργών. Ο πραγματικός στόχος είναι διαφορετικός.
Επιδιώκουν να διατηρήσει ο Κώστας Καραμανλής τη δημόσια ουδετερότητα που ακολουθεί όλα τα χρόνια μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία της ΝΔ και να μη δώσει ανοιχτή πολιτική στήριξη στο νέο εγχείρημα του Α. Σαμαρά.
Πρόκειται για έναν στόχο που θεωρούν εφικτό, καθώς ο πρώην πρωθυπουργός έχει αποφύγει διαχρονικά κινήσεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως ευθεία υπονόμευση της παράταξης, ακόμη και όταν διαφωνούσε.
Στο Μαξίμου εκτιμούν ότι μια δημόσια στήριξη του Κ. Καραμανλή θα άλλαζε τα δεδομένα. Θα προσέδιδε αυξημένη βαρύτητα στο νέο κόμμα, θα ενίσχυε την απήχησή του στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της ΝΔ και θα ήταν ξεκάθαρο μήνυμα προς στελέχη και ψηφοφόρους του ευρύτερου καραμανλικού χώρου.
Βεβαίως, το αν τελικά θα διαμορφωθεί στην πράξη ένα κοινό πολιτικό μέτωπο δεν θα κριθεί μόνο από τις δημόσιες τοποθετήσεις των δύο πρώην πρωθυπουργών. Εξίσου κρίσιμος θα είναι ο βαθμός συμμετοχής στελεχών της καραμανλικής πτέρυγας στα ψηφοδέλτια του υπό ίδρυση κόμματος. Εκεί θα φανεί αν η σχέση Καραμανλή-Σαμαρά παραμένει στο επίπεδο της σύμπτωσης απόψεων ή αποκτά χαρακτηριστικά οργανωμένης πολιτικής συμπόρευσης.
ΔΗΜ. ΚΥΡ.
