Το ΔΝΤ επιβάλλει όλο και μεγαλύτερες περικοπές δημοσίων δαπανών σε χώρες που μπαίνουν σε προγράμματα χρηματοδοτικής στήριξης, προκαλώντας μεγάλη αύξηση της φτώχειας, καταγγέλλει η διεθνής μη κυβερνητική οργάνωση Oxfam, που αγωνίζεται κατά της φτώχειας και των ανισοτήτων.
Σε ανάλυση της επισημαίνει ότι οι αξιώσεις του ΔΝΤ συνοδεύονται από δραστικές μειώσεις κοινωνικών δαπανών, ενώ τα μέτρα που επιβάλλει, ενισχύουν τις κοινωνικές ανισότητες και φέρνουν μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού κάτω από τα όρια της φτώχειας.
«Οι περικοπές υπονομεύουν ζωτικής σημασίας δαπάνες για τις δημόσιες υπηρεσίες, την υγεία, την στέγαση και την παιδεία, που «προστατεύουν κοινότητες με χαμηλά εισοδήματα», συνεχίζει η ΜΚΟ.
Σύμφωνα με ανάλυση της Oxfam, οι στόχοι ως προς τη μείωση των δαπανών που απαιτεί κατά μέσον όρο το ΔΝΤ τετραπλασιάστηκαν τα τελευταία χρόνια, από 0,21 σε 0,85% του ΑΕΠ το 2025.
Η οργάνωση εκφράζει την ανησυχία ότι το ΔΝΤθα πάει ακόμα πιο μακριά, επιβάλλοντας «εμπροσθοβαρή δημοσιονομική προσαρμογή».
Η Oxfam σημειώνει πως αυτό θυμίζει την «ατυχή προσέγγιση της "θεραπείας σοκ" των χρόνων του 1980, που επέβαλε βαθύτερες και σκληρότερες περικοπές» και περιόριζε τη δυνατότητα των πολιτών να εκτιμήσουν τον αντίκτυπο των οικονομικών πολιτικών του προγράμματος.
Το ΔΝΤ οδηγείται πίσω «στον μεσαίωνα της δημοσιονομικής προσαρμογής», έκρινε ο Νάμπιλ Άμπντο, ανώτερος σύμβουλος της μη κυβερνητικής οργάνωσης για ζητήματα κοινωνικής πολιτικής.
«Η εφαρμογή πολιτικών λιτότητας πριν απ’ όλα είναι σαν να ζητείται από χώρες να καταπιούν μονομιάς ένα ολόκληρο μπουκάλι δηλητήριο, που ξέρουμε ήδη ότι είναι βλαβερό σε μικρές δόσεις».
Ο κίνδυνος είναι, σύμφωνα με τον κ. Άμπντο, πως οι χώρες θα κληθούν να αντιμετωπίσουν «το επόμενο σοκ με λιγότερους γιατρούς, λιγότερους εκπαιδευτικούς και πιο αδύναμο δίχτυ ασφαλείας. Δεν μπορείς να ενισχύσεις την οικονομική ανθεκτικότητα διαλύοντας τις ίδιες τις δομές που κάνουν ανθεκτικές τις κοινωνίες», επέμεινε.
Ενόψει συνεδρίασης τη Δευτέρα του διοικητικού συμβουλίου του ΔΝΤ, η Oxfam καλεί τα μέλη του να απορρίψουν την ιδέα της επιστροφής σε προγράμματα προσαρμογής του παρελθόντος και να εγγυηθούν ότι τα προγράμματα δανεισμού του ταμείου «δεν επιτείνουν τις ανισότητες».
Το ΔΝΤ «πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε εναλλακτικές στις πολιτικές λιτότητας, συμπεριλαμβανομένων της προοδευτικής φορολογίας», των πλουσιότερων και των υπερκερδών επιχειρηματικών ομίλων, ώστε να εξασφαλίζεται βιώσιμη ροή εισόδων για το εκάστοτε κράτος «χωρίς να εξωθούνται εκατομμύρια άνθρωποι στη φτώχεια», επιμένει η οργάνωση.
