Ενώ χθες βράδυ ο Αντ. Σαμαράς παρακολούθησε την ομιλία του Κ. Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο, για την επέτειο του «Όχι», με σαφή μηνύματα για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις και το τουρκολιβυκό μνημόνιο, τις τελευταίες μέρες «φούντωσαν» οι πολιτικές συζητήσεις για τους δύο πρώην πρωθυπουργούς ενόψει της ίδρυσης του εκκολαπτόμενου κόμματος.
Σχολιάζοντας δημοσιεύματα ότι ο Κ. Καραμανλής αποδοκιμάζει το εγχείρημα Σαμαρά, πρόσωπα που γνωρίζουν πολύ καλά τους δύο άνδρες τα θεωρούν αβάσιμα, τονίζοντας ότι είναι γνωστές οι σταθερές φιλικές σχέσεις τους, αλλά και η σύμπτωση απόψεών τους σε μια σειρά κρίσιμων ζητημάτων, όπως τα εθνικά θέματα και η οικονομική πολιτική.
Ωστόσο, οι ίδιοι κύκλοι θεωρούν απίθανο ο Κώστας Καραμανλής να εμπλακεί ενεργά σε μια αντιπαράθεση μεταξύ της ΝΔ και του κόμματος υπό τον Αντώνη Σαμαρά. Εκτιμούν ότι θα επιλέξει να διατηρήσει θεσμική απόσταση, αποφεύγοντας δημόσιες τοποθετήσεις που θα μπορούσαν να εκληφθούν ως στήριξη της μίας ή της άλλης πλευράς.
Βολές για το τουρκολιβυκό μνημόνιο
Ο Κώστας Καραμανλής στην χθεσινοβραδυνή ομιλία του στην εκδήλωση της Ένωσης Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού χαρακτήρισε αρνητική εξέλιξη την κύρωση του τουρκολιβυκού μνημόνιο, αναφέροντας χαρακτηριστικά:
«Αναμφίβολα είναι αρνητική εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα η κύρωση του τουρκολυβικού συμφώνου από το λιβυκό Κοινοβούλιο, διότι μπορεί μεν να μην παράγει νομικά αποτελέσματα, είναι όμως επίδειξη δύναμης, επιρροής και πρόκλησης τετελεσμένων, από τους γείτονες.
Σφάλλουν λοιπόν και σφάλλουν βαρέως όσοι προωθούν αυτές τις αντιλήψεις. Διαβάζουν λάθος την στρατηγική της Τουρκίας. Δεν πρόκειται ούτε για παρεξηγήσεις ούτε για επί μέρους μικροδιαφορές που επιδέχονται καλοπροαίρετης διευθέτησης. Πρόκειται για ολοκληρωμένο σχεδιασμό που αποσκοπεί στην συνολική ανατροπή του status quo στο Αιγαίο, στην απόκτηση δικαιωμάτων στην καρδιά του Αιγαίου στην πλάτη των ελληνικών νησιών, για έλεγχο του Αιγαίου μέχρι τον 25ο παράλληλο».
Από την πλευρά του ο Αντώνης Σαμαράς σε άρθρο του στην εφημερίδα «Εστία» εξαπέλυσε σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης για τις εξελίξεις με το τουρολιβυκό μνημόνιο. «Η εξωτερική πολιτική μιας χώρας δεν είναι προσωπική υπόθεση κανενός υπουργού και κανενός πρωθυπουργού. Αφορά το έθνος και την ιστορική του συνέχεια. Οι πρόσφατες εξελίξεις στη Λιβύη αποτελούν τον ορισμό της αποτυχίας. Αποτυχία στη γεωπολιτική ανάλυση. Αποτυχία στην πρόβλεψη. Αποτυχία στους χειρισμούς. Αποτυχία στο τελικό αποτέλεσμα. Οι ανοησίες που ψελλίζει δεξιά και αριστερά ο -κατά δήλωσή του -“φιλέλληνας” υπουργός των Εξωτερικών, βαθαίνουν δραματικά τις ανησυχίες και τον προβληματισμό μας», ανέφερε μεταξύ άλλων.
«Ούτε προτρέπει ούτε αποτρέπει»
Αξίζει να σημειωθεί, ότι ο πρώην βουλευτής και πρώην υπουργός Νίκος Νικολόπουλος κληθείς να σχολιάσει τα περί αντιθέσεων Καραμανλή-Σαμαρά, δήλωσε:
«Ο Κώστας Καραμανλής «ούτε προτρέπει ούτε αποτρέπει». Η φράση αυτή αποδίδει με ακρίβεια τη στάση του απέναντι σε όσους από το λεγόμενο καραμανλικό μπλοκ τού μεταφέρουν ότι σκέφτονται να προσχωρήσουν στο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Δεν είναι δημόσια πρόσκληση ούτε επίσημη ανακοίνωση πολιτικής συμπόρευσης. Είναι όμως μια στάση που, κατά την εκτίμησή μου, έχει πολιτικό βάρος: ο Καραμανλής ακούει, δεν αποδοκιμάζει και δεν επιχειρεί να ανακόψει μια επιλογή που γεννιέται μέσα από την κοινή ανησυχία για την πορεία της παράταξης και της χώρας.
Στην πολιτική, οι σχέσεις δεν κρίνονται μόνο από τις δηλώσεις που γίνονται μπροστά στις κάμερες. Κρίνονται από τη συνέπεια των δημόσιων θέσεων, από τις αξίες που επανέρχονται και από τον τρόπο με τον οποίο δύο πολιτικοί αντιλαμβάνονται τα προβλήματα της χώρας. Με αυτό το κριτήριο, η σύγκλιση Καραμανλή και Σαμαρά δεν είναι περιστασιακή ούτε κατασκευασμένη από παραπολιτικά σενάρια. Είναι πολιτική σύγκλιση, με διακριτούς ρόλους και διαφορετικές επιλογές δημόσιας παρουσίας.
Ο ένας έχει επιλέξει να παρεμβαίνει κυρίως με δημόσιες ομιλίες και να μην επιστρέψει στην ενεργό κοινοβουλευτική δράση. Ο άλλος παραμένει παρών στη Βουλή και έχει αναλάβει ανοιχτά πολιτική πρωτοβουλία. Η διαφορετική διαδρομή δεν ακυρώνει τη σύγκλιση. Εξηγεί γιατί ο Καραμανλής μπορεί να μην προαναγγέλλει συμπόρευση, αλλά και γιατί δεν αποδοκιμάζει όσους επιλέγουν να ακολουθήσουν τον Σαμαρά.
Όσοι παρουσιάζουν τους δύο πρώην πρωθυπουργούς ως ανθρώπους που βρίσκονται σε αντίθετες πλευρές, παραβλέπουν τη σταθερή επανάληψη των ίδιων κρίσιμων προβληματισμών. Η σιωπή του Καραμανλή δεν πρέπει να βαφτίζεται επίσημη στήριξη. Δεν είναι, όμως, και πολιτικό κενό. Όταν ακούει χωρίς να αποτρέπει, ενώ οι δημόσιες θέσεις του συναντούν επανειλημμένα εκείνες του Σαμαρά, η στάση αυτή μπορεί εύλογα να εκληφθεί ως ανοχή και πολιτική κάλυψη των επιλογών των συνομιλητών του».
Γιάννης Δήμου
