Κλυδωνισμούς προκαλεί στους Δημοκρατικούς η επικράτηση τριών υποψηφίων της προοδευτικής πτέρυγας στις προκριματικές εκλογές στη Νέα Υόρκη, απέναντι σε αντιπάλους που υποστήριζε το κομματικό κατεστημένο. Τα αποτελέσματα αναδεικνύουν το διευρυνόμενο χάσμα ανάμεσα στην ηγεσία του κόμματος, που επιδιώκει στροφή προς το κέντρο για να διευρύνει την εκλογική του απήχηση, και στη βάση των ψηφοφόρων, που στρέφεται προς πιο αριστερές και ριζοσπαστικές επιλογές.
Το αποτέλεσμα των προκριματικών εκλογών προκάλεσε αίσθηση στην Ουάσιγκτον, καθώς δύο από τους υποψηφίους που είχαν τη στήριξη του επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των Δημοκρατικών στη Βουλή, Χακίμ Τζέφρις, ηττήθηκαν.
Ο βουλευτής Αντριάνο Εσπαγιάτ, πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας των Ισπανόφωνων, έχασε από την προοδευτική Νταριαλίζα Άβιλα Σεβαλιέ, ενώ ο βουλευτής Νταν Γκόλντμαν ηττήθηκε από τον Μπραντ Λάντερ, ο οποίος είχε ασκήσει έντονη κριτική στις θέσεις του για το Ισραήλ.
Παράλληλα, η Κλερ Βαλντέζ, που αυτοπροσδιορίζεται ως δημοκρατική σοσιαλίστρια, κέρδισε την εσωκομματική αναμέτρηση για την έδρα της αποχωρούσας βουλευτού Νάιντια Βελάσκες, επικρατώντας του υποψηφίου που υποστήριζε η ίδια.
Οι ήττες αυτές ήταν τόσο συμβολικές, ώστε η προεκλογική επιτροπή των Ρεπουμπλικανών στη Βουλή έστειλε στον Τζέφρις... λουλούδια και συλλυπητήρια κάρτα, σατιρίζοντας την αποτυχία των επιλογών του.
Η ηγεσία ζητά μετριοπάθεια, η βάση ζητά αλλαγή
Οι εξελίξεις αναδεικνύουν το βασικό δίλημμα των Δημοκρατικών. Η ηγεσία του κόμματος θεωρεί ότι για να ανακτήσει τον έλεγχο της Βουλής και της Γερουσίας χρειάζονται υποψήφιοι που μπορούν να κερδίσουν στις αμφίρροπες πολιτείες και στις εκλογικές περιφέρειες όπου οι Δημοκρατικοί δυσκολεύονται παραδοσιακά.
Αντίθετα, σε πολλές ασφαλείς δημοκρατικές περιφέρειες οι ψηφοφόροι στρέφονται αυξητικά σε προοδευτικούς υποψηφίους και ακόμη και σε δημοκρατικούς σοσιαλιστές, οι οποίοι εκφράζουν την αγανάκτηση απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο.
Η εξέλιξη αυτή περιορίζει σημαντικά την ικανότητα των κομματικών ηγεσιών να καθορίζουν ποιοι θα είναι οι υποψήφιοι του κόμματος.
Οι Ρεπουμπλικανοί βλέπουν πολιτική ευκαιρία
Οι νίκες της προοδευτικής πτέρυγας προκάλεσαν ικανοποίηση στους Ρεπουμπλικανούς, οι οποίοι εκτιμούν ότι μπορούν να παρουσιάσουν ολόκληρο το Δημοκρατικό Κόμμα ως υπερβολικά αριστερό.
Ο πρόεδρος της Βουλής Μάικ Τζόνσον έκανε λόγο για «πορεία των μαρξιστών σε όλη τη χώρα», ενώ ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ χαρακτήρισε τους τρεις νικητές της Νέας Υόρκης «τρεις αληθινούς κομμουνιστές».
Οι Ρεπουμπλικανοί είχαν χρησιμοποιήσει αντίστοιχη στρατηγική και στις εκλογές του 2024, επιχειρώντας να ταυτίσουν το σύνολο των Δημοκρατικών με τις πιο αριστερές φωνές του κόμματος.
Η δυναμική της προοδευτικής πτέρυγας
Παρά τις ανησυχίες της ηγεσίας, μεγάλο μέρος του ενθουσιασμού στους Δημοκρατικούς προέρχεται σήμερα από την προοδευτική πτέρυγα. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε η πανεθνική περιοδεία του ανεξάρτητου γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς, με κεντρικό σύνθημα την «αντίσταση στην ολιγαρχία», που συγκέντρωσε χιλιάδες υποστηρικτές σε ολόκληρη τη χώρα.
Πολλοί από τους πολιτικούς συμβούλους που εργάστηκαν στις νικηφόρες εκστρατείες της Νέας Υόρκης είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν είτε με τον Σάντερς, είτε με τον δήμαρχο της Νέας Υόρκης, Ζόραν Μαμντάνι, επίσης δημοκρατικό σοσιαλιστή, ο οποίος είχε ανατρέψει τα δεδομένα στις δημοτικές εκλογές.
Ο βουλευτής της Καλιφόρνια Ρο Κάνα, που θεωρείται πιθανός υποψήφιος για το προεδρικό χρίσμα του 2028, χαρακτήρισε τα αποτελέσματα «τεράστια νίκη του προοδευτικού κινήματος απέναντι στο κατεστημένο».
Οι κρίσιμες μάχες που ακολουθούν
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις επόμενες προκριματικές αναμετρήσεις σε πολιτείες-κλειδιά, όπως το Μίσιγκαν και το Ουισκόνσιν, όπου επίσης ενισχύονται προοδευτικοί υποψήφιοι.
Ο επικεφαλής των Δημοκρατικών στη Γερουσία, Τσακ Σούμερ, στηρίζει πιο μετριοπαθείς υποψηφίους, όμως αρκετοί από αυτούς αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις από την αριστερή πτέρυγα.
Στο Μίσιγκαν, για παράδειγμα, η βουλευτής Χέιλι Στίβενς διεκδικεί το χρίσμα για τη Γερουσία απέναντι στον προοδευτικό Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ, ο οποίος υποστηρίζεται από τον Σάντερς και έχει χαρακτηρίσει «γενοκτονία» τις ισραηλινές επιχειρήσεις στη Γάζα.
Δεν είναι μόνο ιδεολογική η σύγκρουση
Αρκετοί αναλυτές εκτιμούν ότι η σύγκρουση δεν αφορά αποκλειστικά την ιδεολογία, αλλά κυρίως την επιθυμία των ψηφοφόρων για ανανέωση. «Υπάρχει διάθεση το παλιό κατεστημένο να κάνει στην άκρη και ό,τι θυμίζει κομματικό μηχανισμό αντιμετωπίζει δυσκολίες», σχολίασε ο Δημοκρατικός στρατηγικός αναλυτής Τρε Ίστον.
Ανάλογη άποψη εξέφρασε και ο πρώην πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Δημοκρατικών Τζέιμι Χάρισον, ο οποίος προειδοποίησε να μην εξαχθούν βιαστικά συμπεράσματα από τις εκλογές της Νέας Υόρκης. «Η Νέα Υόρκη είναι σημαντική, αλλά δεν είναι η Αμερική», υπογράμμισε, σημειώνοντας ότι οι πολιτικές προτεραιότητες σε άλλες πολιτείες είναι πολύ διαφορετικές.
Ένα κόμμα μπροστά σε δύσκολες αποφάσεις
Οι δημοσκοπήσεις αποτυπώνουν τις αντιφάσεις που καλούνται να διαχειριστούν οι Δημοκρατικοί.
Σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση των New York Times και τoy Siena College, το 46% των ψηφοφόρων θεωρεί ότι το Δημοκρατικό Κόμμα έχει μετακινηθεί υπερβολικά προς τα αριστερά.
Την ίδια στιγμή, όμως, ο δημοκρατικός σοσιαλισμός εμφανίζει ιδιαίτερα υψηλή δημοτικότητα μεταξύ των ψηφοφόρων που πρόσκεινται στους Δημοκρατικούς, ξεπερνώντας ακόμη και τη δημοτικότητα κορυφαίων στελεχών του κόμματος, όπως ο Τσακ Σούμερ.
Το δίλημμα για το κόμμα των Δημοκρατικών είναι σαφές και δύσκολο. Θα συνεχίσει να επενδύει στη μετριοπάθεια για να διεκδικήσει τις αμφίρροπες πολιτείες ή θα επιχειρήσει να εκφράσει τη νέα, πιο προοδευτική βάση του κόμματος, με κίνδυνο να δώσει στους Ρεπουμπλικανούς ένα ισχυρό πολιτικό όπλο ενόψει των ενδιάμεσων εκλογών; Η συνέχεια στις οθόνες μας...
